BAROK MİMARİSİ 17. ve 18 . yy larda ortaya çıkan ve ‘barok mimari’ olarak bilinen bu yeni akım, Rönesans’ın yalınlıkla da ifade edilen biçim anlayışıyla taban tabana zıt, muğlaklık ve karmaşıklık üzerine kurulmuş yeni bir tasarım anlayışının savunucusu olmuştur. Bu yeni anlayışta plastiklik, mekansal derinlik ve ağır bezemelerle desteklenen iç mekan ön plana çıkmaktadır. Bu özelliklerin gerisinde yatan temel amacın ise mekan kullanımına ilişkin mistik duyguların kullanıcıya aktarılma isteği olduğu savunıulmuştur. Mimari Özellikler Genel özelliklerinin yansıtıldığı kilise dış cephe tasarımında görülüt, bunlar giriş cephesinde serbestçe duran 2 şerli ya da 3 erli kolonlar, mimari elemanların yanı sıra heykel figürleri ve ağır süs donatıyla elde edilen dinamik cephe görüntüsü, taşıyısı sistemin ağaır süs elemanlarıyla gizlemesi gibi özellikler gösterir. İç Mekan Uzunlamasına ya da elips bir merkesi plan, kavisli yüzeyler, devamlılığı ve aralar...